میناکاری، هنر درخشانِ «آتش و خاک»، یکی از اصیل‌ترین صنایع دستی ایران است که قدمتی چند هزار ساله دارد. در این هنر، هنرمند با ظرافتی مثال‌زدنی، نقوش اسلیمی و ختایی را با استفاده از رنگ‌های لعاب‌دار معدنی بر روی زیرساخت‌هایی از مس، طلا یا نقره ترسیم می‌کند. سپس ظرف در کوره با دمای مشخص حرارت می‌بیند تا رنگ‌ها تثبیت شده و به درخششی ماندگار و تماشایی دست یابند. رنگ آبی فیروزه‌ای، نمادِ شاخص میناکاری، آرامشی عمیق به این آثار می‌بخشد. امروزه میناکاری نه تنها یک وسیله تزئینی، بلکه جلوه‌ای از ذوق و پیوندِ هنر ایرانی با زندگی مدرن محسوب می‌شود.